Bij mijn vorige werk heb ik via een collega (die ingehuurd was via Joinuz) veel positieve verhalen gehoord over de detacheringswereld. Via hem heb ik een kennismaking gekregen met een van de recruiters van Joinuz, waarop we met elkaar in zee zijn gegaan.

Wie ben ik? Mijn naam is Marije Goldhoorn (26). Sinds 1 september 2020 ben ik via Joinuz werkzaam bij gemeente Purmerend als trajectbegeleider.

Drie en een half jaar geleden ben ik begonnen bij gemeente Amstelveen als schuldhulpverlener. Daarvoor heb ik de opleiding maatschappelijk werk en dienstverlening afgerond en had ik al een aantal stages gedaan in de financiële hulpverlening.

Na drie en een half jaar vond ik het dus tijd worden om een nieuwe stap te nemen in mijn carrière en mij verder te ontwikkelen. Elke gemeente heeft namelijk de vrijheid om de hulpverlening anders in te richten (binnen de kaders van de wet, natuurlijk). Dit betekent dat je van elke werkplek de positieve dingen kan leren en meenemen naar de volgende opdrachtgever.

Mijn eerste detacheringsopdracht en dan ook nog tijdens de corona crisis

Mijn eerste gesprek met Joinuz was in maart, de start van de corona crisis. De vacatures bleven dus helaas uit, omdat de wereld ineens minder voorspelbaar geworden was. Aan het begin van het gesprek “grapten” we nog over hoe gek het voelde dat we geen handen mochten geven, wat nu heel normaal geworden is.

In juli kwamen er gelukkig steeds meer vacatures open en ben ik voorgesteld aan een aantal gemeenten (hier heb je altijd zelf zeggenschap in). Ik heb mijn voorkeur uitgesproken en gelukkig wilde Purmerend (een van mijn voorkeuren) mij ook graag spreken.

Het kennismakingsgesprek met de gemeente Purmerend ging via videobellen en het klikte van beide kanten. Zo ben ik per 1 september (heel recent dus) begonnen bij gemeente Purmerend als Trajectbegeleider.

Doordat de overheid aangeeft dat we met z’n allen zo veel mogelijk thuis moeten werken ben ik alleen de eerste week volledig op kantoor geweest. Daarna moest ook ik zo veel mogelijk thuiswerken. De eerste dagen op kantoor heb ik alle collega’s in Purmerend ontmoet en ben ik wegwijs gemaakt in het systeem wat zij daar gebruiken. Het inwerken is heel soepel verlopen (ondanks het thuiswerken) en ik draaide al snel mee als volledig teamlid.

De gemeente Purmerend heeft een eigen manier van werken

In Purmerend heb je verschillende mensen die met één dossier bezig zijn. Ze hebben het traject “opgebroken”. Als trajectbegeleider monitor je het gehele traject (vanaf aanmelding tot het einde van de minnelijke regeling of einde van de WSNP). Je hebt vooral contact met de cliënt en begeleid je de cliënt door het hele traject. Als trajectbegeleider ben je eindverantwoordelijk voor het verloop van het dossier.

De schuldregelaars hebben het contact met de schuldeisers en doen het technische stuk van de schuldhulpverlening (o.a. maken en versturen van voorstellen/verzoekschriften dwangakkoord/WSNP).

Het budgetbeheer (technische stuk) wordt ook door andere collega’s gedaan. Als trajectbegeleider ben je verantwoordelijk voor het verloop van het budgetbeheer.

Bij andere gemeenten doe je beide functies in één. Het aantal dossiers wat je dan behandelt is lager dan als trajectbegeleider. Dit is dus een mooi voorbeeld hoe gemeenten de hulpverlening anders inrichten. En ook een mooi voorbeeld dat je overal wat kan leren.
Ik weet nog niet precies welke werkwijze mijn voorkeur heeft, die van Amstelveen of die van Purmerend. Maar dat komt nog wel.

Hoe ziet mijn dag eruit?

Het werk van een schuldhulpverlener is heel flexibel. Mijn begin- en eindtijden zijn daarom ook flexibel (bij gemeente Purmerend kan je vanaf 07:00 beginnen).

Elke week ben ik op dinsdag de “intaker van de dag”. Dat betekent dat alle mensen die die dag hulp zoeken voor hun schulden bij mij terecht komen. Ik plan met hen een intakegesprek of geef hen een advies (als er geen problematische schulden zijn). Verder bestaat de dag uit het voeren van gesprekken met cliënten over de voortgang van hun traject en hoe het budgetbeheer gaat. Dit kunnen korte gesprekken zijn (hoe gaat het) of lang over wat er de afgelopen tijd allemaal gebeurd is. In de gesprekken probeer ik een indruk te krijgen hoe het echt met de client gaat. Daarnaast ben je bezig met het controleren of de afloscapaciteit is overgemaakt (en natuurlijk of ze het juiste bedrag hebben overgemaakt) en of de afloscapaciteit nog juist is.

Het mooie aan dit vak (bij welke gemeente dan ook) is dat elke dag anders is.

Je kan tot op zekere hoogte plannen wat wanneer gedaan moet worden (bijvoorbeeld afloscapaciteit narekenen of een vervolggesprek met een cliënt), maar er kunnen ook dingen tussendoor komen die je niet kan plannen (iemand die belt, omdat hij uit huis gezet gaat worden). Uitdagend die afwisseling.

Ik ben nu twee maanden werkzaam als gedetacheerde bij gemeente Purmerend en ik ben er nog meer van overtuigd dat ik de juiste stap genomen heb om mijzelf te ontwikkelen!

Wil jij net als Marije aan de slag binnen de schuldhulpverlening? Bekijk hier onze vacatures!